Ministerstwo Energii opublikowało wreszcie zaktualizowany Program Polskiej Energetyki Jądrowej. Dokument porządkuje znane już fakty, formalizuje opóźnienie startu pierwszego bloku w Choczewie do 2036 roku oraz otwiera drogę do wyboru partnera dla drugiej elektrowni, gdzie zabrakło koreańskiego KHNP.
Prawie trzy tygodnie od konferencji resortu energii musieli czekać zainteresowani na pełną treść nowej strategii jądrowej. PPEJ w wersji z 2026 roku trafił do publicznej wiadomości, choć formalnie wymaga jeszcze zatwierdzenia przez Radę Ministrów. Poprzednia wersja pochodziła z 2020 roku – od tego czasu zmieniły się kluczowe parametry inwestycji: termin uruchomienia pierwszego bloku przesunięto z 2033 na 2036 rok, a lokalizację ostatecznie wskazano w gminie Choczewo (Lubiatowo-Kopalino).
Nowy model finansowania zakłada 30 procent kapitału własnego państwa i 70 procent finansowania dłużnego. Polska uzyskała też zgodę Komisji Europejskiej na stosowanie dwukierunkowego kontraktu różnicowego. To jednak tylko utrwalenie wcześniejszych zapowiedzi – dokument systematyzuje stan faktyczny, nie wprowadza rewolucji.
Koreańczycy poza grą. Kto zbuduje drugą elektrownię?
Największą nowością jest formalne potwierdzenie procedury wyboru partnera technologicznego dla drugiej siłowni jądrowej (EJ2). W lipcu 2025 roku wysłano zaproszenia do dialogu konkurencyjnego do rządów Francji, Kanady, Korei Południowej i Stanów Zjednoczonych. Do rozmów przystąpiły podmioty z trzech pierwszych krajów – Koreańczycy z KHNP nie odpowiedzieli. – Do dialogu przystąpiły podmioty z Francji, Kanady oraz Stanów Zjednoczonych – czytamy w dokumencie.
Nieoficjalne doniesienia wiążą to z ugodą między KHNP a Westinghouse, która miała ograniczać ekspansję koreańskiego koncernu w Europie. Tym samym w grze pozostają: francuskie EDF z reaktorem EPR, amerykańskie Westinghouse (AP1000, już wybrany dla EJ1 w Choczewie) oraz kanadyjskie AtkinsRéalis z reaktorami Candu. Wybór partnera ma nastąpić w 2027 roku, a rok później rząd wskaże ostateczną lokalizację. Preferowane są Bełchatów i Konin. Pierwszy beton jądrowy pod EJ2 zaplanowano na 2032 rok, a komercyjny start pierwszego bloku na 2040.
SMR osobno, local content na celowniku
W zaktualizowanym PPEJ zabrakło miejsca dla małych reaktorów modułowych (SMR). Zostały uznane za przyszłościowe, ale ich strategia ma być opracowana osobno w „Mapie drogowej dla SMR w Polsce”. W dokumencie zwrócono uwagę na potencjał SMR w ciepłownictwie, podczas gdy w przypadku dużego atomu kogeneracja jest jedynie wzmiankowana.
Ważnym elementem jest cel dotyczący local content – udział polskich firm w łańcuchu dostaw dla pierwszego bloku ma wynieść 40 procent. Westinghouse wskazał już siedem krajowych spółek, które najprawdopodobniej będą produkować istotne komponenty. To ambitne założenie – pokaże dopiero praktyka, na ile uda się je zrealizować.
Dokument potwierdza, że docelowa moc jądrowa w Polsce ma wynieść od 6 do 9 GW. Dla EJ2 nie przesądzono liczby bloków – możliwe jest zwiększenie ich liczby powyżej dwóch, w zależności od możliwości lokalizacji.
Źródło: WNP.PL, Fot. Materiały prasowe / Polskie Elektrownie Jądrowe