Po blisko trzech tygodniach od zapowiedzi Ministerstwo Energii opublikowało zaktualizowany Program Polskiej Energetyki Jądrowej. Dokument porządkuje opóźnienie pierwszego bloku do 2036 roku, nowy model finansowania oraz harmonogram dla drugiej elektrowni – z wyborem partnera w 2027 roku i startem komercyjnym w 2040 roku.
Aktualizacja z 2026 roku zastępuje wersję z 2020 roku i jest odpowiedzią na realne zmiany w polskim programie jądrowym. Poza przesunięciem dat dla pierwszej siłowni w Choczewie (lokalizacja Lubiatowo-Kopalino), dokument formalnie potwierdza rezygnację z udziału koreańskiego KHNP w dialogu konkurencyjnym na drugą elektrownię. Do rywalizacji o EJ2 przystąpiły podmioty z Francji (EDF z reaktorem EPR), Kanady (AtkinsRéalis z Candu) oraz Stanów Zjednoczonych (Westinghouse z AP1000).
Koreańczycy nie przystąpili do dialogu konkurencyjnego – czytamy w PPEJ. To uwiarygodnia wcześniejsze nieoficjalne informacje, że ugoda między KHNP a Westinghouse zablokowała ekspansję Koreańczyków w Europie.
Nowy model finansowania i wybór partnera dla EJ2
PPEJ precyzuje, że pierwszy blok w Choczewie będzie finansowany w 30 proc. kapitałem własnym państwa i 70 proc. długiem. Komisja Europejska zgodziła się na dwukierunkowy kontrakt różnicowy. Dla drugiej elektrowni przewidziano zaangażowanie kapitału prywatnego, wariant spółdzielczy z udziałem odbiorców końcowych nie jest wykluczony.
Wybór partnera technologicznego dla EJ2 nastąpi w 2027 roku, a rok później rząd wskaże ostateczną lokalizację. Preferowane miejsca to Bełchatów (okolice Rogowca) i Konin (tereny po ZE PAK). Pierwszy beton jądrowy dla drugiej siłowni ma zostać wylany w 2032 roku, a komercyjna praca pierwszego bloku ruszy w 2040 roku. Drugi blok – rok później.
Local content i los SMR
Dokument ustala cel 40 proc. udziału polskich firm w łańcuchu dostaw dla pierwszego bloku – Westinghouse wskazał już siedem krajowych spółek do produkcji kluczowych komponentów. W przypadku małych reaktorów modułowych (SMR) PPEJ nie zawiera konkretnych planów – mają one poczekać na osobną „Mapę drogową dla SMR w Polsce”. Orlen Synthos Green Energy zgłosił chęć wykorzystania BWRX-300 w drugiej lokalizacji, ale reaktor ten nie spełnia wymogu mocy co najmniej 700 MWe dla wielkoskalowych jednostek w EJ2.
Program Polskiej Energetyki Jądrowej nie jest rewolucją, a usystematyzowaniem stanu faktycznego – tak był zapowiadany przez Ministerstwo Energii. Cel 6-9 GW mocy w energetyce jądrowej pozostaje niezmienny.
Źródło: WNP.PL, Fot. Polskie Elektrownie Jądrowe/materiały prasowe