Osłabienie unijnych celów dla samochodów elektrycznych może kosztować Europę dodatkowe 4 miliardy euro rocznie na rozbudowę infrastruktury sieciowej. Wynika to z mniejszych możliwości magazynowania nadwyżek energii z wiatru i słońca w bateriach samochodowych. Według analizy przeprowadzonej na zlecenie organizacji Transport & Environment (T&E) przez badaczy z Instytutu Fraunhofera, przy mniejszej liczbie elektryków Europa będzie tracić do 2040 roku dodatkowe 6 TWh czystej energii rocznie.
Organizacja europejskich producentów samochodów ACEA postuluje złagodzenie unijnych celów CO₂ dla samochodów. Według analizy oznaczałoby to o 49 milionów mniej samochodów elektrycznych na europejskich drogach w 2040 roku. Jeszcze dalej idą propozycje sprawozdawcy Parlamentu Europejskiego odpowiedzialnego za tę regulację, Massimiliano Saliniego.
Mniejsza liczba samochodów elektrycznych oznaczałaby również marnowanie większych ilości energii oraz wyraźne spowolnienie rozwoju energetyki słonecznej. Według analizy osłabienie unijnych celów CO₂ dla samochodów zgodnie z postulatami ACEA przełoży się na 37 procent mniej nowych instalacji fotowoltaicznych w Unii Europejskiej w latach 2025–2040, czyli o 51 GW mniej.
– Samochody elektryczne mogą działać jak ogromna gąbka dla nadwyżek energii z wiatru i słońca, oddając ją do sieci wtedy, gdy jest potrzebna. Osłabienie celów dla elektromobilności oznaczałoby jednak znacznie mniej dostępnych magazynów energii w postaci baterii samochodowych. To osłabi opłacalność inwestycji w OZE i spowolni rozwój fotowoltaiki – powiedział Geert Decock, menedżer ds. elektroenergetyki i sieci w T&E.
Raport wskazuje, że bez dodatkowych milionów baterii samochodowych zdolnych magazynować nadwyżki energii z wiatru i słońca Europa będzie tracić do 2040 roku dodatkowe 6 TWh czystej energii rocznie. Wynika to z konieczności okresowego ograniczania pracy farm wiatrowych i słonecznych w momentach najwyższej produkcji, gdy brakuje wystarczającego popytu lub możliwości magazynowania energii. Scenariusz postulowany przez ACEA oznaczałby o 25 procent większą skalę takich ograniczeń niż przy utrzymaniu obecnych celów CO₂.
Dodatkowe elektrownie i koszty sieci
System elektroenergetyczny będzie musiał także zapewnić dodatkowe moce wytwórcze na okresy wysokiego zapotrzebowania na energię. Przy mniejszej liczbie samochodów elektrycznych oddających energię do sieci Europa potrzebowałaby o jedną trzecią większych mocy rezerwowych, czyli o 13 GW więcej, niż w przypadku utrzymania obecnych celów CO₂ dla samochodów. To odpowiednik budowy dodatkowych 150 elektrowni szczytowych.
Osłabienie celów CO₂ oznacza również dodatkowe koszty dla sieci elektroenergetycznej. Według analizy Europa musiałaby wydawać o 4 miliardy euro więcej rocznie na rozbudowę infrastruktury sieciowej. Konieczna byłaby instalacja grubszych linii przesyłowych i większej liczby transformatorów, ponieważ przy mniejszej liczbie samochodów elektrycznych mniej energii mogłoby być oddawane lokalnie do sieci w okresach szczytowego zapotrzebowania.
Polskie korzyści z V2X
Korzyści z podłączenia rosnącej floty elektryków do polskiej sieci szacowały w 2026 roku Instytut Reform oraz Instrat. Według Instytutu Reform, sprawne wdrożenie V2X do roku 2040 przyniesie polskiemu systemowi elektroenergetycznemu oszczędności rzędu 39 złotych na megawatogodzinę. Spadną koszty sieciowe, paliwowe i mocy rezerwowych. Samo ograniczenie kosztów rozbudowy sieci w Polsce wyniesie około 1,3 miliarda złotych w 2030 roku i około 4 miliardów złotych w 2040 roku. Dla typowego gospodarstwa domowego o rocznym zużyciu energii 3000 kWh wdrożenie V2X w Polsce oznacza obniżkę rachunku o 28 złotych w roku 2030 i o 117 złotych w roku 2040.
Według Instratu, podłączone do sieci elektryki w krytycznych wieczornych godzinach (tzw. dunkelflaute) mogłyby dostarczać polskiemu systemowi energetycznemu ponad 500 MW, czyli byłyby odpowiednikiem dużej elektrowni gazowej. Opóźnienie wdrożenia elektromobilności ograniczy te korzyści.