Sezon ślubny trwa w najlepsze, a wraz z nim pytania o opodatkowanie weselnych kopert. Fiskus rozwiewa wątpliwości: o tym, czy trzeba zapłacić podatek, decyduje nie łączna suma zebrana na weselu, lecz kwota od każdego gościa z osobna. Krajowa Informacja Skarbowa wskazuje precyzyjne limity i procedury, które mogą uchronić młode pary przed nieprzyjemnościami.
W najnowszej interpretacji dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że przy ocenie obowiązku podatkowego liczy się wartość darowizny od konkretnego darczyńcy. – Kluczowe są kwoty od każdej osoby z osobna, a nie suma wszystkich kopert z wesela – wyjaśnia dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Jeśli darowizny od jednego gościa mieszczą się w ustawowym limicie (z uwzględnieniem okresu pięciu lat wstecz), nie powstaje obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn ani składania zeznania.
Ile można dostać bez podatku?
Ustawowe limity darowizn są zróżnicowane w zależności od stopnia pokrewieństwa. Dla I grupy podatkowej – czyli małżonka, dzieci, rodziców, dziadków, rodzeństwa, teściów, zięcia i synowej – kwota wolna wynosi 36 120 zł. W II grupie (m.in. dalsza rodzina) limit to 27 090 zł. Dla III grupy, obejmującej osoby niespokrewnione, próg wynosi zaledwie 5 733 zł. Oznacza to, że jeśli np. wujek (II grupa) wręczy młodej parze kopertę w wysokości 10 000 zł, a wcześniej w ciągu ostatnich pięciu lat nie przekazał innych darowizn, kwota ta mieści się w limicie i nie wymaga zgłaszania fiskusowi.
KIS zwróciła uwagę, że sama wpłata gotówki z koperty na własne konto bankowe nie tworzy obowiązku podatkowego, o ile spełnione są warunki zwolnienia. Pochodzenie pieniędzy można udokumentować prościej niż zestawem potwierdzeń przelewów: wystarczająca może być imienna lista darczyńców z informacją o stopniu pokrewieństwa lub grupie podatkowej oraz kwocie od każdej osoby.
Kiedy trzeba zgłosić prezent i zapłacić podatek?
Sytuacja komplikuje się, gdy prezent od jednej osoby przekroczy ustawowy limit. Dla najbliższej rodziny z grupy „0” (np. małżonek, dzieci, rodzice) nadal istnieje możliwość pełnego zwolnienia, ale pod warunkiem złożenia formularza SD-Z2 w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania darowizny. W przypadku darowizny pieniężnej konieczne jest także wykazanie wpływu na rachunek bankowy. Dla pozostałych grup podatkowych należy złożyć formularz SD-3. Na jego podstawie urząd skarbowy oblicza należny podatek, który para młoda musi uiścić w ciągu 14 dni od dnia otrzymania decyzji fiskusa.
Jeśli młoda para nie zgłosi otrzymania prezentów ślubnych w kwocie powyżej obowiązujących limitów i nie uiści podatku, a urząd skarbowy dowie się o niezapłaceniu należności, darowizna zostanie opodatkowana na zasadach ogólnych. Ponadto fiskus ma prawo nałożyć karę pieniężną za niedotrzymanie obowiązku zgłoszeniowego. W praktyce oznacza to, że lepiej zachować ostrożność i w razie wątpliwości skonsultować się z doradcą podatkowym lub bezpośrednio z urzędem skarbowym.
Źródło: Money.pl, Fot. Joe Scarnici / Licencjodawca