W środę 5 sierpnia 2026 r. kurs funta szterlinga wynosi 5,0085 zł za jednego GBP. Notowanie z godziny 07:00 pokazuje, ile trzeba zapłacić za brytyjską walutę na rynku PLN/GBP.
Funt szterling, nazywany także funtem brytyjskim, to oficjalna waluta Wielkiej Brytanii. Oprócz tego obowiązuje na wielu terytoriach zależnych, w tym na Falklandach, Gibraltarze, Guernsey, Wyspie Man, Jersey, Świętej Helenie, Wyspie Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha, a także na Brytyjskim Terytorium Antarktycznym oraz Georgii Południowej i Sandwich Południowym. W obiegu używa się symbolu £, a jeden funt dzieli się na 100 pensów. Funt uchodzi obecnie za jedną z najmocniejszych światowych walut, choć w poprzednim stuleciu przechodził różne kryzysy.
Od srebra do złota i systemu dziesiątkowego
Historia szterlinga sięga czasów średniowiecza. W 1158 r. angielski król Henryk II wprowadził go do obiegu jako walutę wymienialną na srebro. Ten system obowiązywał do 1816 r., kiedy to podstawą wymiany stało się złoto. Wymienialność na kruszec została zawieszona w 1914 r. Na krótko powrócono do możliwości wymiany banknotów na złote sztaby, ale ostatecznie system porzucono w 1931 r. w czasie wielkiego kryzysu.
Do lat 70. XX wieku funt dzielił się na 240 pensów albo 20 szylingów. Zmiana nastąpiła w 1971 r., gdy wprowadzono system dziesiątkowy i od tamtej pory jeden funt to 100 pensów.
Kurs funta w XX wieku: pożyczki, kryzysy i Black Wednesday
Funt zyskał pełną wymienialność w 1946 r. Stało się to w związku z pożyczką w wysokości 3,75 mld dol. udzieloną Wielkiej Brytanii przez Stany Zjednoczone. Późniejsze próby powiązania kursu funta z amerykańskim dolarem nie działały zgodnie z planem i w praktyce prowadziły do dewaluacji brytyjskiej waluty.
W 1966 r. brytyjski rząd zakazał turystom wywożenia z kraju kwot większych niż 50 funtów. Ograniczenie było odpowiedzią na spadający kurs, a zniesiono je dopiero cztery lata później. W 1976 r. Wielka Brytania musiała zaciągnąć w Międzynarodowym Funduszu Walutowym pożyczkę w wysokości 2,3 mld funtów, bo kurs funta wyraźnie osłabił się wobec dolara.
Historycznie najniższy kurs funta wobec dolara odnotowano w 1985 r., gdy za jednego GBP płacono 1,05 USD. W 1990 r. funt trafił do europejskiego mechanizmu wymiany walut ERM, z kursem odniesionym do niemieckiej marki. Już dwa lata później, 16 września 1992 r., Wielka Brytania musiała wycofać go z tego systemu po tzw. Czarnej Środzie. Wtedy grupa spekulantów, w tym miliarder George Soros, przeprowadziła atak na funta i w kilka dni jego wartość spadła o 25 proc.
Wielka Brytania, przystępując do Unii Europejskiej, wynegocjowała klauzulę, która pozwalała jej zachować własną walutę. Z tego powodu funt nie został objęty mechanizmem ERM II.
Źródło: Money.pl, Fot. Adobe Stock