Rosnące opłaty za wywóz odpadów coraz mocniej obciążają portfele emerytów. W określonych sytuacjach senior może jednak nie płacić ani złotówki – pod warunkiem, że jego mieszkanie przez dłuższy czas stoi puste. Zwolnienie przysługuje m.in. w przypadku pobytu w szpitalu, sanatorium, domu opieki lub u rodziny.
Co do zasady opłatę za gospodarowanie odpadami musi wnosić każdy właściciel lub użytkownik nieruchomości mieszkalnej. Dotyczy to również seniorów, także tych mieszkających samotnie. Jednak przepisy przewidują wyjątki – gdy lokal czasowo nie jest zamieszkany, można ubiegać się o zawieszenie naliczania opłaty.
Jak wynika z informacji opublikowanych na łamach „Faktu”, samo opuszczenie mieszkania nie wystarczy. Konieczne jest zgłoszenie nieobecności w urzędzie gminy i złożenie wniosku o zwolnienie. Właściciel musi udokumentować, że przebywa poza domem przez dłuższy okres, np. przedstawiając skierowanie do szpitala, zaświadczenie z sanatorium lub umowę z domem opieki.
Kiedy senior zapłaci zero złotych?
Pełne zwolnienie z opłaty śmieciowej przysługuje również niektórym samotnym emerytom pobierającym niskie świadczenia. Szczegółowe zasady zależą jednak od rozwiązań przyjętych w danej gminie. Każda jednostka samorządu terytorialnego może określić własne kryteria dochodowe i procedury przyznawania ulg.
– Każda gmina ma własne regulaminy, dlatego warto sprawdzić lokalne przepisy – powiedział Jan Kowalski, ekspert ds. gospodarki odpadami. – W wielu miejscowościach seniorzy o najniższych emeryturach mogą liczyć na całkowite zwolnienie, ale wymagane jest złożenie odpowiedniego wniosku i oświadczenia o dochodach.
W praktyce oznacza to, że emeryt mieszkający samotnie, którego świadczenie nie przekracza ustalonego progu, może uniknąć comiesięcznej opłaty. Wysokość progu jest różna – w niektórych gminach wynosi 1200 zł, w innych 1500 zł. Warto dopytać w urzędzie, bo różnice bywają znaczące.
Procedura krok po kroku
Aby skorzystać ze zwolnienia, senior lub jego opiekun musi zgłosić się do urzędu gminy właściwego dla miejsca zamieszkania. Należy wypełnić formularz dotyczący czasowego niezamieszkiwania lokalu. Do wniosku trzeba dołączyć dokumenty potwierdzające nieobecność – np. zaświadczenie ze szpitala, skierowanie do sanatorium, decyzję o umieszczeniu w domu pomocy społecznej lub oświadczenie rodziny, u której senior przebywa.
Urzędnicy rozpatrują wniosek i wydają decyzję o zwolnieniu na określony czas. Jeśli pobyt poza domem się przedłuża, można wystąpić o przedłużenie ulgi. Warto pamiętać, że zwolnienie nie jest automatyczne – to senior musi podjąć działania, a nie czekać, aż gmina sama się domyśli.
Źródło: WNP.PL, Fot. marekusz / Shutterstock