W ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2026 roku rosyjski eksport węgla do Turcji wyraźnie się skurczył. Wolumen spadł do 12,1 mln ton, czyli o 3,6 mln ton mniej niż rok wcześniej, co odpowiada spadkowi o 22,9 proc.
Turcja pozostaje kluczowym kierunkiem dla rosyjskiego surowca, dlatego tak duży regres ma znaczenie dla całego sektora. Tureckie media zwracają uwagę, że udział Rosji w imporcie węgla do Turcji maleje. Rosyjscy producenci są przy tym w trudnym położeniu, ponieważ większość z nich musi sprzedawać węgiel przy zerowej bądź ujemnej rentowności. Ubytek 3,6 mln ton w ciągu półrocza to średnio 0,6 mln ton mniej miesięcznie.
Kłopoty pogłębiają warunki logistyczne. Dostawy przez porty południowe i północno-zachodnie nie przynoszą zysku, a dostęp do przepustowości kolei jest ograniczony z powodu rosnących taryf kolejowych. Tym samym rośnie ryzyko dalszego zmniejszenia rosyjskiego eksportu węgla na turecki rynek, a także na inne kierunki.
Kolumbia i Kazachstan zwiększają obecność
Na spadku rosyjskich dostaw korzystają inni eksporterzy. Kolumbia wysłała do Turcji 2,5 mln ton węgla w pierwszym półroczu 2026 roku, co oznacza wzrost o 38,9 proc. rok do roku. Kazachstan podwoił swoje wolumeny, osiągając 1,6 mln ton. Łącznie oba kraje dostarczyły na turecki rynek 4,1 mln ton węgla.
Rosyjscy eksporterzy muszą liczyć się z ostrzejszą konkurencją, a Kolumbia i Kazachstan wyraźnie poprawiły swoją pozycję. Malejący udział w tureckim imporcie sprawia, że utrzymanie dotychczasowych kontraktów może być coraz trudniejsze.
Rentowność i koszty eksportu
Zerowa lub ujemna rentowność większości rosyjskich producentów to efekt kosztów eksportu i ograniczeń infrastrukturalnych. Porty południowe oraz północno-zachodnie, którymi obsługiwany jest eksport, przynoszą straty, a taryfy kolejowe ograniczają możliwość zwiększenia przewozów.
Bez poprawy w obszarze kosztów i infrastruktury rosyjski węgiel może tracić udziały na tureckim rynku. Ryzyko dalszych spadków dotyczy również innych kierunków zbytu.
Źródło: WNP.PL, Fot. ANGHI / Shutterstock