We wtorek 11 sierpnia 2026 roku za jednego funta brytyjskiego trzeba było zapłacić 5,0373 złotego. To ważna informacja dla wszystkich, którzy planują podróż do Wielkiej Brytanii albo rozliczają się w brytyjskiej walucie.
Funt szterling, nazywany również funtem brytyjskim, jest oficjalną walutą Wielkiej Brytanii. Używa się go także na terytoriach zależnych, w tym na Falklandach, Gibraltarze, Guernsey, Jersey, Wyspie Man, Wyspie Świętej Heleny, Wyspie Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha, Brytyjskim Terytorium Antarktycznym oraz Georgii Południowej i Sandwichu Południowym. Waluta ma symbol £, a jeden funt dzieli się na 100 pensów.
Choć dzisiejszy kurs funta plasuje go wśród najmocniejszych walut świata, w XX wieku brytyjska waluta przechodziła liczne kryzysy. Jej historia sięga XII wieku, gdy w 1158 roku angielski król Henryk II wprowadził funta szterlinga do obiegu.
Od srebra do systemu dziesiątkowego
W momencie wprowadzenia funt był wymienialny na srebro. Taki stan utrzymał się do 1816 roku, następnie podstawą wymiany stało się złoto. Wymienialność na kruszec funkcjonowała do 1914 roku; później na krótko wrócono do wymiany banknotów na sztaby złota, ale ostatecznie system porzucono w 1931 roku w trakcie wielkiego kryzysu.
Do lat 70. XX wieku funt dzielił się na 240 pensów albo 20 szylingów. W 1971 roku przyszedł czas na reformę i od tamtej pory jeden funt to dokładnie 100 pensów.
Kryzysy, pożyczki i Czarna Środa
W 1946 roku funt stał się całkowicie wymienialny, a Wielka Brytania otrzymała od Stanów Zjednoczonych pożyczkę w wysokości 3,75 mld dolarów. Późniejsze podejmowane próby powiązania kursu funta z amerykańskim dolarem prowadziły jednak do dewaluacji waluty.
W 1966 roku brytyjski rząd zakazał turystom wywożenia kwot większych niż 50 funtów. Ograniczenie zostało zniesione cztery lata później. Z kolei w 1976 roku, gdy kurs funta wobec dolara spadał, Wielka Brytania zaciągnęła w Międzynarodowym Funduszu Walutowym pożyczkę w wysokości 2,3 mld funtów.
Historycznie najniższy kurs funta odnotowano w 1985 roku, kiedy wyniósł 1,05 dolara. W 1990 roku funt zasilił europejski mechanizm wymiany walut ERM, a kurs odniesiono do niemieckiej marki. Jednak 16 września 1992 roku nadszedł kryzys. W dniu nazwanym Czarną Środą grupa spekulantów, w tym miliarder George Soros, przeprowadziła atak na brytyjską walutę. W ciągu kilku dni funt stracił 25 proc. wartości, a Wielka Brytania musiała wycofać go z ERM.
Brytyjczycy, wchodząc do Unii Europejskiej, zapewnili sobie klauzulę, która umożliwiła zachowanie własnej waluty. Z tego powodu funt nigdy nie wszedł do mechanizmu ERM II.
Źródło: Money.pl, Fot. Adobe Stock / taffpixture