We wtorek 23 czerwca 2026 roku za jednego funta brytyjskiego trzeba zapłacić 4,9575 zł. Kurs GBP/PLN utrzymuje się na poziomie, który dla wielu importerów i turystów planujących podróż do Wielkiej Brytanii jest sygnałem do analizy rynku. To jednak tylko migawka – funt szterling to waluta, która przez wieki przeżyła zarówno epokę złota, jak i ataki spekulantów.
Funt brytyjski, oznaczany symbolem £, jest oficjalną walutą Wielkiej Brytanii oraz kilkunastu terytoriów zależnych – od Falklandów po Wyspę Świętej Heleny. Jego historia sięga 1158 roku, kiedy to król Henryk II wprowadził go do obiegu jako wymienialny na srebro. System ten przetrwał ponad sześć i pół wieku. Dopiero w 1816 roku funt przeszedł na parytet złota, a ostatecznie – po wielkim kryzysie – w 1931 roku porzucono go całkowicie.
Współczesny funt dzieli się na 100 pensów, ale jeszcze w latach 70. XX wieku system był bardziej skomplikowany – 240 pensów lub 20 szylingów. Zmiana na dziesiątkowy system nastąpiła w 1971 roku. Od tego czasu funt umocnił swoją pozycję jako jedna z najsilniejszych walut świata, choć droga do tego była wyboista.
Funt brytyjski – waluta z historią pełną turbulencji
W XX wieku funt wielokrotnie przeżywał załamania. W 1946 roku Wielka Brytania, by uzyskać pożyczkę od Stanów Zjednoczonych, zgodziła się na całkowitą wymienialność swojej waluty. W 1966 roku rząd zakazał turystom wywożenia powyżej 50 funtów – to efekt spadającego kursu. Zakaz zniesiono cztery lata później. W 1976 roku kraj zaciągnął pożyczkę w MFW – 2,3 miliarda funtów – z powodu dewaluacji wobec dolara. Historycznie najniższy kurs funta odnotowano w 1985 roku: wynosił zaledwie 1,05 dolara.
Najgłośniejszym epizodem była jednak Czarna Środa 16 września 1992 roku. Wtedy grupa spekulantów, na czele z George’em Sorosem, zaatakowała funta, zmuszając Wielką Brytanię do wyjścia z mechanizmu ERM. Kurs runął o 25 procent w kilka dni. Od tamtej pory funt pozostaje poza ERM II, a kraj – mimo członkostwa w UE – zachował własną walutę.
Co wpływa na kurs funta w 2026 roku?
Obecny kurs 4,9575 zł to wynik wielu czynników: polityki pieniężnej Banku Anglii, inflacji w Wielkiej Brytanii, przepływów handlowych oraz nastrojów na globalnych rynkach. Analitycy zwracają uwagę na stabilizację po okresie podwyżek stóp procentowych.
– Funt pozostaje wrażliwy na dane makroekonomiczne z Wysp, zwłaszcza na odczyty PKB i inflacji. W ostatnich miesiącach obserwujemy lekkie osłabienie, ale nie ma mowy o powtórce z 1992 roku – powiedział analityk rynku walutowego Marek Kowalski.
Dla polskich turystów i firm handlujących z Wielką Brytanią kurs 4,9575 zł oznacza, że funt jest nieco tańszy niż w szczycie z początku roku. Wciąż jednak pozostaje droższy niż euro. Warto śledzić notowania, zwłaszcza w kontekście kolejnych decyzji Banku Anglii.
Źródło: Money.pl, Fot. Adobe Stock