Recykling chemiczny, mający być częściowym rozwiązaniem problemu braku surowców dla przemysłu chemicznego i zagospodarowania odpadów z tworzyw sztucznych, znalazł się na wyboistej drodze. Nowa technologia boryka się z poważnymi problemami legislacyjnymi i inwestycyjnymi, co wstrzymuje plany rozwoju.
Branża chemiczna, kluczowa dla nowoczesnej gospodarki, zmaga się z kryzysem. W ciągu ostatnich lat baza produkcyjna w Unii Europejskiej skurczyła się o co najmniej 10 proc. Jedną z przyczyn, obok drogiej energii, jest brak taniej bazy surowcowej. Recykling chemiczny, polegający na rozkładzie odpadów na proste związki chemiczne, miał być odpowiedzią.
Obserwujemy jednak zwolnienie działań związanych z recyklingiem chemicznym. Firmy się z tym wstrzymują – powiedział prezes Orlenu Ireneusz Fąfara podczas kongresu Polska Chemia. Przyczyną jest niepewność inwestycyjna wynikająca z problemów legislacyjnych.
Bariery prawne i definicyjne
Brak jednolitej i jasnej definicji recyklingu chemicznego to główna przeszkoda. Wiele krajów UE traktuje tę technologię jako „brudną”, niewiele różniącą się od spalania odpadów. Oleje pirolityczne, główny produkt procesu, nie są uznawane za pełnoprawny surowiec wtórny. To zniechęca firmy do inwestycji.
Prezes Fąfara wskazał, że spór o to, czy recykling chemiczny to zwykłe spalanie w szczególnych warunkach, blokuje rozwój. Dopóki przepisy nie zostaną ujednolicone, kapitał będzie omijał tę dziedzinę.
Konieczność wsparcia technologii
Mimo problemów rozwój recyklingu chemicznego jest konieczny. Produkcja tworzyw sztucznych do połowy stulecia ma się podwoić. Marnowanie milionów ton potencjalnie wartościowych odpadów to luksus, na który nie stać ani przemysłu, ani środowiska.
Zamiast rzucać kłody pod nogi, trzeba tworzyć system zbierania zużytych tworzyw nadających się do recyklingu – tłumaczą eksperci ze stowarzyszenia Plastic Europe. Bez tego technologia, która miała być przełomem, może przepaść.
Źródło: WNP.PL, Fot. Parilov / Shutterstock