Polska liderem inwestycji w nieruchomości komercyjne. 4,72 mld euro po trzech kwartałach 2026 roku

Polski rynek nieruchomości komercyjnych przyciągnął po trzech kwartałach 2026 roku 4,72 mld euro. To o 82 proc. więcej niż w analogicznym okresie rok wcześniej i najwyższy wynik od 2018 roku. Polska odpowiada już za 52 proc. wartości inwestycji w całej Europie Środkowo Wschodniej. Największym zainteresowaniem cieszyły się nieruchomości handlowe, magazyny i biurowce, a najaktywniejszym kapitałem był kapitał amerykański.

Dane CBRE za pierwsze trzy kwartały 2026 roku wskazują na wyraźne ożywienie na polskim rynku nieruchomości komercyjnych. Wartość transakcji osiągnęła 4,72 mld euro, podczas gdy w całej Europie Środkowo Wschodniej inwestorzy ulokowali 9,13 mld euro. Oznacza to, że na Polskę przypadło 52 proc. regionalnego wolumenu.

Skala tego udziału pokazuje, że Polska pozostaje głównym kierunkiem lokowania kapitału w tej części Europy. Przewaga nie wynika wyłącznie z wielkości rynku. Znaczenie mają również dostępność aktywów o różnej skali, zróżnicowana struktura sektorowa oraz zainteresowanie inwestorów zarówno pojedynczymi nieruchomościami, jak i całymi portfelami.

Wynik 4,72 mld euro jest najwyższy dla pierwszych trzech kwartałów od 2018 roku. Roczny wzrost o 82 proc. oznacza, że rynek nie tylko utrzymał aktywność, ale znacząco zwiększył wartość zawieranych transakcji. Za poprawą stoją dwa zjawiska: większa liczba zakupów oraz powrót zainteresowania większymi nieruchomościami.

– Na rynku inwestycji w nieruchomości komercyjne trwa ożywienie. Trzy kwartały 2026 roku przyniosły wolumen 4,72 miliardów euro, najwyższy od 2018 roku, a Polska utrzymała pozycję największego rynku inwestycyjnego w regionie Europy Środkowo Wschodniej. Za wzrostem stoi zarówno większa liczba transakcji, jak i powrót zainteresowania większymi aktywami. Inwestorów przyciągają solidne fundamenty gospodarcze i konkurencyjne stopy kapitalizacji – mówi Przemysław Felicki, dyrektor w dziale rynków kapitałowych w CBRE.

Wypowiedź eksperta wskazuje na dwa czynniki, które pomagają wyjaśnić atrakcyjność polskiego rynku. Pierwszym jest sytuacja gospodarcza, która wpływa na ocenę perspektyw najemców, popytu na powierzchnie i stabilności przychodów z nieruchomości. Drugim są stopy kapitalizacji, czyli wskaźniki wykorzystywane przez inwestorów do oceny relacji między dochodem generowanym przez nieruchomość a jej ceną.

Nieruchomości handlowe na pierwszym miejscu. Magazyny i biura niewiele dalej

Największą część kapitału przyciągnął sektor handlowy. Wartość inwestycji w obiekty tego typu wyniosła 1,52 mld euro, co odpowiadało niemal jednej trzeciej całego wolumenu. Drugie miejsce zajęły nieruchomości magazynowe i logistyczne z wynikiem 1,34 mld euro, czyli 28 proc. rynku. Biurowce pozyskały 1,14 mld euro, a więc 24 proc. wszystkich środków.

Rozkład inwestycji pokazuje, że zainteresowanie kapitału nie ogranicza się do jednego segmentu. Różnica między sektorem handlowym a magazynowym wyniosła 180 mln euro, a między magazynami i biurami 200 mln euro. Trzy główne kategorie zgromadziły łącznie 4 mld euro, czyli zdecydowaną większość całego wolumenu.

Wynik sektora handlowego może zaskakiwać w czasie, gdy handel detaliczny mierzy się ze zmianami zachowań konsumentów i rozwojem sprzedaży internetowej. Rynek nieruchomości handlowych nie jest jednak jednorodny. Obejmuje między innymi centra i parki handlowe, obiekty convenience oraz nieruchomości o różnej skali i lokalizacji. Inwestorzy oceniają konkretne aktywa przez pryzmat ich położenia, dostępności, struktury najemców, kosztów utrzymania oraz zdolności do generowania stabilnych przychodów.

Podobnie jest w sektorze magazynowym. O atrakcyjności obiektu decyduje nie tylko jego powierzchnia, lecz także położenie względem głównych tras transportowych, dostęp do pracowników, parametry techniczne i możliwość obsługi najemców z różnych branż. Magazyny położone w ważnych węzłach logistycznych mogą zapewniać inwestorom ekspozycję na rozwój dystrybucji, produkcji i handlu elektronicznego.

Rynek biurowy pozostaje z kolei istotnym segmentem dla inwestorów poszukujących nieruchomości w dużych ośrodkach gospodarczych. O wycenie biurowca decydują między innymi lokalizacja, standard budynku, poziom wynajęcia, długość umów najmu i wiarygodność najemców. W tym sektorze szczególnie ważne jest rozróżnienie między nowoczesnymi obiektami o dobrych parametrach a starszymi budynkami wymagającymi modernizacji.

Dane CBRE pokazują więc nie tyle dominację jednego rodzaju nieruchomości, ile szeroki powrót aktywności inwestycyjnej. Kapitał trafiał do obiektów handlowych, logistycznych i biurowych, a każdy z tych segmentów oferował inny profil ryzyka i potencjalnego dochodu.

Amerykański kapitał odpowiada za jedną czwartą inwestycji

Największą grupą zagranicznych inwestorów były podmioty ze Stanów Zjednoczonych. W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2026 roku przeznaczyły na polskie nieruchomości komercyjne 1,18 mld euro. To 25 proc. całego wolumenu. Ich aktywność koncentrowała się przede wszystkim na rynku magazynowym, na który przypadło 66 proc. amerykańskich inwestycji.

Na drugim miejscu znaleźli się inwestorzy z Czech. Ich zakupy osiągnęły wartość 796 mln euro, co odpowiadało 17 proc. całego rynku. Czeski kapitał był szczególnie aktywny w sektorze handlowym. Trzecie miejsce zajęli Niemcy, którzy zainwestowali 575 mln euro, czyli 12 proc. wolumenu.

Struktura geograficzna inwestycji pokazuje, że polski rynek jest atrakcyjny zarówno dla dużych międzynarodowych podmiotów, jak i dla inwestorów z państw regionu. Amerykanie odpowiadali za największą część kapitału, ale silna pozycja Czechów potwierdza znaczenie inwestorów dobrze znających lokalne uwarunkowania Europy Środkowo Wschodniej.

Obecność kapitału zagranicznego ma kilka wymiarów. Duże fundusze mogą dysponować środkami pozwalającymi na zakup pojedynczych nieruchomości o wysokiej wartości lub całych portfeli. Często mają też doświadczenie w zarządzaniu aktywami na wielu rynkach i dostęp do finansowania. Nie oznacza to jednak, że każda transakcja jest podejmowana według tych samych kryteriów. Inwestorzy różnią się strategią, horyzontem inwestycyjnym, akceptowanym poziomem ryzyka i oczekiwanym dochodem.

W przypadku amerykańskich podmiotów szczególnie widoczna była koncentracja na nieruchomościach magazynowych. Oznacza to, że ich udział w polskim rynku nie rozkładał się równomiernie między wszystkie sektory. Z kolei czescy inwestorzy kierowali większą część zainteresowania w stronę obiektów handlowych. Sam udział danego kraju w całym wolumenie nie mówi zatem wszystkiego o strategii jego inwestorów. Znaczenie ma również to, jakie aktywa kupują i w jakich segmentach budują swoją pozycję.

Polski kapitał wybiera biurowce. Krajowi inwestorzy odpowiadają za 10 proc. rynku

Polscy inwestorzy wydali na krajowe nieruchomości komercyjne 491 mln euro. To około 10 proc. całkowitego wolumenu i czwarty wynik w zestawieniu według pochodzenia kapitału. Choć krajowi nabywcy nie dorównują skalą inwestycji podmiotom amerykańskim czy czeskim, ich aktywność jest szczególnie widoczna w sektorze biurowym.

Polski kapitał odpowiadał za 31 proc. wydatków inwestycyjnych w tym segmencie. Dwie na trzy transakcje obejmujące zakup biurowca zostały przeprowadzone przez krajowych inwestorów. To wyraźnie większa obecność niż wynikałoby z ich ogólnego udziału w rynku.

Może to świadczyć o znajomości lokalnych uwarunkowań i możliwościach inwestycyjnych, które są łatwiejsze do oceny dla podmiotów działających na polskim rynku. Przy zakupie biurowca znaczenie mają nie tylko parametry samego budynku, ale też sytuacja na lokalnym rynku najmu, plany rozwoju miasta, dostępność komunikacyjna i perspektywy konkretnych dzielnic.

Udział krajowego kapitału ma również znaczenie dla struktury własności nieruchomości komercyjnych w Polsce. Zagraniczni inwestorzy nadal odpowiadają za większość wolumenu, ale obecność polskich nabywców oznacza, że część wartości generowanej przez rynek pozostaje w rękach podmiotów krajowych. Szczególnie istotne jest to w sektorze biurowym, gdzie lokalna znajomość rynku może pomagać w ocenie potencjału budynku, kosztów modernizacji i możliwości pozyskania najemców.

Transakcje portfelowe odpowiadają za 44 proc. rynku

Jednym z najważniejszych elementów tegorocznego ożywienia jest wzrost znaczenia transakcji portfelowych. W pierwszych trzech kwartałach 2026 roku odpowiadały one za 44 proc. całego wolumenu inwestycyjnego. Oznacza to, że niemal połowa wartości kapitału została ulokowana w zakupach obejmujących więcej niż jeden obiekt.

Transakcja portfelowa polega na nabyciu kilku nieruchomości w ramach jednej umowy lub powiązanego procesu sprzedaży. Mogą to być obiekty tego samego rodzaju, na przykład magazyny, albo nieruchomości z różnych segmentów rynku. Dla kupującego taki model pozwala szybciej zwiększyć skalę działalności i uzyskać dostęp do większej liczby aktywów. Dla sprzedającego może oznaczać możliwość jednorazowego wyjścia z większej części posiadanego portfela.

– Transakcje portfelowe stanowiły 44 procent wolumenu inwestycyjnego od początku roku. To sygnał, że wracają inwestorzy z dużym kapitałem, którzy wolą kupować od razu na skalę, a nie pojedyncze obiekty. Na takie zakupy decydowali się głównie inwestorzy z Węgier, USA i Czech, czyli grupy, które dobrze znają rynek. Portfele pozwalają szybko zbudować pozycję w Polsce i zdywersyfikować ryzyko, dlatego spodziewamy się, że ten trend utrzyma się także w kolejnych kwartałach – mówi Przemysław Felicki z CBRE.

Zakup portfela może ograniczać ryzyko związane z uzależnieniem przychodów od jednego budynku lub lokalizacji. Jeżeli inwestor posiada kilka obiektów w różnych miastach, problemy jednego rynku lokalnego nie muszą automatycznie oznaczać pogorszenia wyników całej inwestycji. Dywersyfikacja nie eliminuje jednak ryzyka. Poszczególne nieruchomości nadal mogą różnić się poziomem wynajęcia, jakością techniczną, kosztami utrzymania i atrakcyjnością dla najemców.

Wysoki udział transakcji portfelowych wskazuje również na powrót większych inwestorów, którzy dysponują kapitałem pozwalającym przejmować całe grupy aktywów. Wymaga to jednak odpowiedniego finansowania, doświadczenia w analizie nieruchomości oraz zdolności do zarządzania większą liczbą obiektów. Dlatego takie zakupy są szczególnie charakterystyczne dla funduszy i podmiotów inwestycyjnych o dużej skali działalności.

Według CBRE największą aktywność przy zakupach portfelowych wykazywali inwestorzy z Węgier, Stanów Zjednoczonych i Czech. Ich obecność pokazuje, że ożywienie nie ogranicza się do pojedynczych transakcji realizowanych przez lokalne podmioty. Na polski rynek wraca również kapitał gotowy do większych zakupów.

Stopy kapitalizacji i finansowanie wpływają na decyzje inwestorów

W ocenie Przemysława Felickiego jednym z czynników przyciągających inwestorów są konkurencyjne stopy kapitalizacji. To wskaźnik, który pozwala porównywać potencjalną dochodowość nieruchomości z jej ceną zakupu. Oblicza się go, dzieląc roczny dochód operacyjny netto z nieruchomości przez jej wartość rynkową lub cenę transakcyjną.

Przykładowo, jeżeli nieruchomość generuje roczny dochód operacyjny netto w wysokości 1 mln euro, a jej cena wynosi 20 mln euro, stopa kapitalizacji wynosi 5 proc. Przy niezmienionym dochodzie wzrost ceny zakupu obniża ten wskaźnik, natomiast spadek ceny go podwyższa.

Dla inwestora stopa kapitalizacji jest jednym z narzędzi oceny atrakcyjności aktywa. Nie należy jednak utożsamiać jej z gwarantowaną stopą zwrotu. Wskaźnik nie uwzględnia automatycznie wszystkich przyszłych nakładów, kosztów finansowania, podatków ani zmian wartości nieruchomości. Nie mówi też samodzielnie, jak stabilne będą przychody z najmu w kolejnych latach.

Znaczenie mają również warunki finansowania. Zakup dużego biurowca, centrum handlowego czy portfela magazynów często wymaga zaangażowania kapitału własnego i finansowania dłużnego. Koszt kredytu wpływa na opłacalność transakcji, a banki oceniają między innymi jakość nieruchomości, poziom wynajęcia, wiarygodność najemców i zdolność inwestora do obsługi zobowiązań.

Jeżeli finansowanie jest dostępniejsze, a perspektywy gospodarcze pozostają stabilne, więcej projektów może spełniać wymagania inwestorów. Z kolei wysokie koszty długu lub niepewność dotycząca przyszłych przychodów mogą ograniczać liczbę transakcji, nawet gdy ceny nieruchomości wydają się atrakcyjne.

Właśnie dlatego wzrost wolumenu inwestycji nie powinien być interpretowany wyłącznie jako efekt większego optymizmu. To rezultat połączenia kilku czynników: dostępności aktywów, oczekiwanych dochodów z najmu, kosztu kapitału, wycen oraz gotowości kupujących i sprzedających do uzgodnienia warunków transakcji. CBRE wskazuje na odporność polskiej gospodarki i konkurencyjne warunki inwestycyjne jako elementy wspierające zainteresowanie rynkiem.

Czy rekordowy wynik oznacza trwały powrót inwestorów?

Wynik osiągnięty po trzech kwartałach jest najmocniejszy od 2018 roku, ale nie przesądza jeszcze o skali inwestycji w całym 2026 roku ani o trwałości ożywienia w kolejnych latach. Wolumen transakcji zależy między innymi od liczby nieruchomości wystawionych na sprzedaż, różnic między oczekiwaniami cenowymi kupujących i sprzedających oraz warunków finansowania.

Istotne jest także to, że wartość inwestycji może rosnąć szybciej niż liczba zawieranych transakcji, jeżeli na rynku pojawiają się większe aktywa lub portfele. W takim przypadku kilka dużych zakupów może znacząco wpłynąć na wynik całego kwartału. Wysoki wolumen nie oznacza więc automatycznie, że aktywność wzrosła w równym stopniu wśród wszystkich grup inwestorów i we wszystkich segmentach rynku.

Dane CBRE pokazują jednak, że tegoroczne odbicie obejmuje trzy najważniejsze sektory nieruchomości komercyjnych. Handel, magazyny i biura przyciągnęły łącznie około 4 mld euro. Równocześnie aktywni byli inwestorzy z różnych krajów, a udział transakcji portfelowych wskazuje na powrót zakupów o dużej skali.

Polska ma przy tym silną pozycję regionalną. Przyciągnęła 52 proc. kapitału ulokowanego w nieruchomości komercyjne w Europie Środkowo Wschodniej. Taki udział oznacza, że krajowy rynek pozostaje najważniejszym kierunkiem inwestycyjnym w regionie, choć sam wynik nie gwarantuje utrzymania przewagi w kolejnych okresach.

Dla dalszego rozwoju rynku kluczowe będą między innymi stabilność gospodarcza, dostępność finansowania, sytuacja najemców oraz jakość nieruchomości oferowanych do sprzedaży. Inwestorzy będą oceniać nie tylko potencjał wzrostu wartości aktywów, ale przede wszystkim możliwość uzyskiwania przewidywalnych przychodów w dłuższym okresie.

Na razie dane za pierwsze trzy kwartały 2026 roku potwierdzają, że polskie nieruchomości komercyjne ponownie znalazły się w centrum zainteresowania międzynarodowego kapitału. Wzrost o 82 proc. rok do roku, 4,72 mld euro wartości transakcji i ponad połowa inwestycji w regionie to mocne sygnały odbudowy aktywności. O tym, czy będzie to trwały trend, zdecydują wyniki kolejnych kwartałów.

Fot. Pixabay

Podłącz się do źródła najważniejszych informacji z rynku energii i przemysłu

Podłącz się do źródła najważniejszych informacji z rynku energii i przemysłu