Polski projekt bezzałogowego systemu uzbrojenia Hornet zrobił kolejny krok w kierunku produkcji przemysłowej. Spółka Hornet Polskie Drony otrzymała koncesję na wytwarzanie i obrót wybranymi rodzajami amunicji oraz sprzętu wojskowego. Zezwolenie wydano na 50 lat. Dla Grupy Boryszew oznacza to możliwość rozwijania nowego segmentu działalności, choć przed uruchomieniem produkcji seryjnej konieczne pozostają testy i certyfikacja.
Współczesne konflikty zbrojne radykalnie zmieniły podejście do wykorzystania bezzałogowców. Drony nie są już wyłącznie narzędziem rozpoznania czy obserwacji pola walki. Coraz częściej pełnią funkcję uzbrojenia uderzeniowego, a ich masowe wykorzystanie wpływa na sposób prowadzenia operacji wojskowych, planowanie obrony przeciwlotniczej i zapotrzebowanie na amunicję.
Wojna w Ukrainie pokazała, że skuteczność systemów bezzałogowych zależy nie tylko od parametrów pojedynczej konstrukcji. Równie ważna jest zdolność do szybkiego uzupełniania strat, utrzymywania dostaw i modyfikowania urządzeń w odpowiedzi na zmieniające się warunki na froncie. Państwa, które chcą rozwijać własne zdolności obronne, potrzebują więc nie tylko projektantów, lecz także zakładów zdolnych do produkcji seryjnej.
Polska próbuje połączyć kompetencje instytucji badawczych z zapleczem prywatnego przemysłu. W przypadku Horneta za projekt technologiczny odpowiada Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych, natomiast Grupa Boryszew wnosi finansowanie i infrastrukturę przemysłową. Taki podział ról ma umożliwić przeniesienie konstrukcji opracowanej przez krajowych inżynierów z etapu rozwoju do produkcji na większą skalę.
Boryszew ma 48 proc. udziałów. Reszta należy do wojskowego instytutu
Hornet Polskie Drony to spółka utworzona przez Grupę Boryszew i Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych. Boryszew posiada 48 proc. udziałów, natomiast pozostałe 52 proc. należy do ITWL. Współpraca została zawiązana w 2025 roku. Jej celem jest rozwój i produkcja bezzałogowych powietrznych systemów uzbrojenia.
Podział zadań odpowiada kompetencjom obu partnerów. ITWL wnosi wiedzę technologiczną i doświadczenie w projektowaniu systemów bezzałogowych. Instytut opracował konstrukcję Horneta, przygotował demonstrator technologii, a następnie prototyp i wersję przedseryjną. Boryszew odpowiada za zaplecze przemysłowe, finansowanie prac rozwojowych oraz przygotowanie warunków do produkcji.
Spółka Hornet otrzymała koncesję 12 listopada 2026 roku. Dokument obejmuje wytwarzanie i obrót określonymi rodzajami amunicji, produkcję oraz obrót wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, a także obrót technologiami wojskowymi i policyjnymi w zakresie określonym w decyzji. Zezwolenie będzie obowiązywać przez 50 lat.
Nie oznacza to jednak, że zakład może natychmiast rozpocząć pełną produkcję seryjną. Koncesja daje podstawę prawną do prowadzenia działalności w sektorze obronnym, ale nie zastępuje testów technicznych, procedur odbiorowych ani certyfikacji. Zarząd Boryszewa wskazuje, że produkcja seryjna będzie możliwa po zakończeniu tych etapów.
Hornet przypomina konstrukcje wykorzystywane na współczesnym polu walki
Projekt Hornet obejmuje bezzałogowy statek powietrzny o konstrukcji w układzie delta i napędzie spalinowym. Według danych przedstawionych podczas prezentacji linii produkcyjnej w Sochaczewie w lipcu 2026 roku maszyna ma 2,6 metra długości i 2,2 metra rozpiętości skrzydeł. Jej masa wynosi około 85 kilogramów, a deklarowana prędkość przekracza 200 km/h.
Zasięg zależy od konfiguracji i wyposażenia. W wersji podstawowej ma wynosić około 400 kilometrów, natomiast w innych wariantach producent wskazuje możliwość osiągnięcia 900, a nawet 1200 kilometrów. Są to parametry deklarowane dla projektu, a nie niezależnie potwierdzone wyniki eksploatacji całej rodziny urządzeń.
Konstrukcja ma występować w kilku odmianach. Jedna z nich, oznaczana jako PL AT 1, jest przeznaczona do pełnienia funkcji celu latającego. Takie urządzenie może służyć do szkolenia obsług systemów obrony powietrznej i sprawdzania ich zdolności do wykrywania oraz zwalczania nadlatujących obiektów.
Drugi wariant to OWA, czyli One Way Attack. Jest to bezzałogowiec przeznaczony do uderzenia w wyznaczony cel. W tej konfiguracji maszyna może przenosić głowicę bojową o masie około 16 do 20 kilogramów. Po wykonaniu zadania nie wraca do operatora, ponieważ sama stanowi środek rażenia.
Tego rodzaju konstrukcje zyskały duże znaczenie w wojnie rosyjsko ukraińskiej. Bezzałogowce uderzeniowe pozwalają atakować cele położone daleko za linią frontu, w tym obiekty infrastruktury, stanowiska wojskowe i zaplecze logistyczne. Ich relatywnie niższy koszt w porównaniu z pociskami manewrującymi sprawia, że mogą być wykorzystywane w większej liczbie.
Boryszew chce produkować nawet 1000 dronów miesięcznie
W lipcu 2026 roku w Sochaczewie zaprezentowano linię produkcyjną Horneta. Spółka prowadziła wówczas produkcję serii próbnej i przygotowania do uruchomienia produkcji seryjnej. Kolejnym etapem jest zakończenie testów, dopracowanie procesu technologicznego i uzyskanie wymaganych potwierdzeń dla gotowego rozwiązania.
Prezes Boryszewa Wojciech Kowalczyk mówił wcześniej o ambicji osiągnięcia zdolności produkcyjnych sięgających nawet 1000 dronów miesięcznie. Taki poziom miałby być docelowym potencjałem zakładu, a nie potwierdzoną obecnie wielkością produkcji. Rzeczywista skala działalności będzie zależeć od zamówień, konfiguracji urządzeń i możliwości rozbudowy linii.
– Chciałbym, żeby ta spółka była w stanie w sposób wydajny osiągnąć moce produkcyjne na poziomie do 1000 dronów miesięcznie. Chyba że pozyskamy kontrakty od innych krajów europejskich, wtedy będzie można myśleć o jej rozwoju – powiedział Wojciech Kowalczyk w rozmowie z ISBnews.
Osiągnięcie takiej skali wymaga nie tylko odpowiedniej linii montażowej. Konieczne będzie również stworzenie sieci dostawców podzespołów, materiałów kompozytowych, elektroniki i elementów napędowych. W przypadku sprzętu wojskowego istotne jest utrzymanie powtarzalnej jakości, możliwość kontroli pochodzenia komponentów oraz zapewnienie ciągłości dostaw.
Boryszew chce wykorzystać własne kompetencje w przetwórstwie metali i produkcji chemicznej. Grupa ma również udostępnić spółce Hornet teren przemysłowy w Sochaczewie, w ramach infrastruktury zakładu Boryszew ERG. Współpraca z krajowymi dostawcami ma ograniczyć zależność od zagranicznych komponentów i skrócić łańcuch dostaw.
Produkcja dla polskiej armii i zagranicznych odbiorców
Hornet rozwijany jest z myślą o potrzebach krajowego sektora obronnego, ale potencjalny rynek zbytu nie ogranicza się do Polski. W przypadku uzyskania odpowiednich zamówień spółka mogłaby dostarczać bezzałogowce również zagranicznym odbiorcom. Własność technologii pozostaje po stronie Ministerstwa Obrony Narodowej, a projekt opracował Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych.
Podczas prezentacji linii produkcyjnej w Sochaczewie w lipcu 2026 roku przedstawiciele resortu obrony wskazywali na znaczenie krajowej kontroli nad rozwojem i produkcją systemu. Wiceminister obrony narodowej Stanisław Wziątek podkreślał, że współpraca instytutu badawczego z prywatną grupą przemysłową ma umożliwić przejście od opracowania technologii do produkcji przemysłowej.
– Wiele czasu mówiło się, że Polska musi mieć swojego Shaheda, że Polska musi mieć swoje zdolności do głębokich uderzeń. Dron Hornet, czyli polski szerszeń, jest dzisiaj odpowiedzią na wszystko to, co dzieje się na współczesnym polu walki – mówił Stanisław Wziątek podczas prezentacji projektu.
W przypadku Boryszewa wejście do sektora obronnego oznacza również dywersyfikację działalności. Grupa od lat działa w przemyśle metalowym, chemicznym i motoryzacyjnym. Rozwój produkcji specjalnej pozwala wykorzystać część istniejących zasobów w nowym segmencie rynku, w którym europejskie państwa zwiększają wydatki na bezpieczeństwo.
Uzyskanie koncesji na 50 lat zamyka ważny etap formalny przygotowań Horneta. Do uruchomienia produkcji seryjnej pozostają jednak testy i certyfikacja, a osiągnięcie zakładanych mocy będzie zależeć od zamówień oraz rozwoju krajowego łańcucha dostaw.

