Polskie górnictwo siarkowe odnosi medialnie niezauważalne sukcesy finansowe. Ceny tego surowca na skutek przedłużającego się kryzysu w Zatoce Perskiej nieustannie rosną. Polska pozostaje jednym z niewielu jej eksporterów.
Według źródeł gospodarczych Stanów Zjednoczonych aktualne ceny siarki transportowanej drogą morską na Bliskim Wschodzie gwałtownie wzrosły, przekraczając 800 dolarów za tonę po dotarciu do Azji. Niektóre zachodnie standardy osiągnęły szczyt około 1500 dolarów za tonę.
Nawet przy niestabilnym porozumieniu pokojowym między USA a Iranem, zniszczona regionalna infrastruktura przetwórcza i utrzymujące się kontrole eksportu będą ograniczać dostawy i utrzymywać premię cenową przez lata.
Powrót do normalnego globalnego transportu morskiego prawdopodobnie zajmie miesiące, a potrwa może nawet jeszcze dłużej. Przy tej okazji zwraca się uwagę, ze wyprodukowanie tony nawozu fosforanowo – diamonowego (DAP) wymaga prawie pół tony kwasu siarkowego.
A do wytworzenia tony niklu z rudy potrzeba około 10 ton kwasu siarkowego. Cena siarki drastycznie zmieniła ekonomikę tych produktów. Do końca 2025 roku wzrosła 10 krotnie.
Kryzys w Zatoce Perskiej
Znaczna część globalnej siarki pochodzi z rafinerii w Zatoce Perskiej dostarczanej na rynek przez Cieśniną Ormuz. Aż 50 procent światowego transportu siarki drogą morską zostało wstrzymane z powodu jej zamknięcia .
Około 40 procent dostaw na Bliski Wschód jest niedostępne z powodu ataków wojskowych na tamtejsze rafinerie ropy naftowej. Powstały w ten sposób deficyt dotkną jej dostawców z Rosji, Chin i Turcji, które wprowadziły ograniczenia lub wstrzymały jej eksport, aby mieć pewność, że będą miały wystarczającą ilość nawozów siarkowych dla produkcji żywności na własne potrzeby.
Światowy monopolista
Najważniejszą krajową firmą górniczą produkująca siarkę jest Spółka Grupa Azoty Kopalnie i Zakłady Chemiczne Siarki „Siarkopol” S.A. (dawniej KiZCHS Siarkopol S.A. w Grzybowie), która rozpoczęła swoją działalność w 1966 roku.
Spółka jest obecnie jednym z dwóch przedsiębiorstw w kraju i na świecie prowadzącym górnicze wydobycie siarki. Jest ona jednym z największych pracodawców w powiecie staszowskim – zatrudnia około 400 osób.
Wydobycie siarki rodzimej w dotychczas eksploatowanej kopalni Osiek wzrosło w stosunku do roku 2024 i wyniosło 404,04 tys. t w roku 2025. Wydobycie z drugiego zagospodarowanego złoża – Basznia-1 – podobnie jak w latach poprzednich było niewielkie i w 2025 r. wyniosło ok. 41,5 tys. t.
Łączne wydobycie siarki rodzimej w roku 2025 wyniosło 445,55 tys. t. Handlowa wartość produkowanej tu siarki wynosi około 360 milionów USD. Krajowe zasoby siarki rodzimej w rejonie tarnobrzeskim wynoszą około 500 milionów ton, co przy obecnym wydobyciu wystarczy jeszcze na kilka stuleci. Dodatkowo marginalne ilości tego surowca uzyskuje sięw wyniku odsiarczania złóż gazu ziemnego i ropy naftowej. Łącznie uzyskano 24,55 tys. ton siarki, z czego 23,98 tys. ton ze złoża BMB (Barnówko – Mostno – Buszewo).
Siarkowe sukcesy KGHM
Podobne sukcesy jak Siarkopol, odnosi również KGHM. Polska Miedź S.A., który posiada nadwyżki kwasu siarkowego powstałego podczas hutniczej rafinacji miedzi. Wielkość produkcji to ok. 600 tys. ton rocznie. Jest on szeroko wykorzystywany w przemyśle nawozowym i chemicznym. Służy między innymi do produkcji nawozów fosforowych, kwasu fosforowego oraz barwników, celulozy, akumulatorów i materiałów wybuchowych.
Kwas siarkowy jest sprzedawany głównie lokalnie do odbiorców krajowych i europejskich, a jego nadwyżki eksportowane są do Ameryki Północnej i Południowej. KGHM posiada także terminal umożliwiający przeładunki kwasu siarkowego zlokalizowany w Szczecinie o zdolności magazynowej ok. 33 tys. ton kwasu.
W pierwszym kwartale 2026 roku ceny kwasu siarkowego wzrosły dwu, a nawet trzykrotnie z tych samych powodów co ceny siarki rodzimej i aktualnie średnia cena tony tego kwasu w zależności od geograficznego regionu oscyluje w granicach 400 USD za tonę. Z przeliczenia wynika, ze wartość sprzedawanego na pniu kwasu siarkowego KGHM wynosi około 240 milionów USD. W ten sposób, obie polskie firmy z tytułu istniejącego kryzysu na rynku siarki uzyskują znaczące przychody z jej sprzedaży.